2008/2009

• Senioren
• »
• Het tweede
• »
• 2008/2009

BEDANKT
Langs deze weg wilde ik het tweede elftal bedanken voor de prachtige geschenken die ik afgelopen Zaterdag van hen mocht ontvangen. In het bijzonder dank aan OTTO en RON. En nog gefeliciteerd met de behaalde titel, ik heb van jullie dit seizoen genoten. Nogmaals bedankt voor alles.
DIK TUK

2^e elftal Seizoen 2008-2009.

Na een dramatisch einde en rechtstreekse degradatie naar de 3e klasse werd na de vakantie de draad weer opgepakt.

Een nieuwe trainer werd voorgesteld, Ron van Kooten, voor velen binnen de vereniging een goede bekende, voor de jongens een nieuw gezicht.

De spelersgroep dunde ook uit, enkele jongens wilden bij lagere elftallen gaan spelen, jammer want de groep werd erg smal. Vanuit de jeugd kregen we Ron v Leeuwen erbij en Jeroen van Rotterdam en Jefter Kranendonk kwamen terug naar de vereniging.

Uiteindelijk begonnen we met 14 spelers aan een nieuw seizoen.

De eerste oefenwedstrijd tegen GOZ begonnen we met een gelijkspel en  hier werd ook gelijk de toon gezet voor onze wedstrijden want we begonnen gelijk met A1 spelers op de bank, omdat nog niet iedereen terug was van vakantie

Voor de beker waren we duidelijk nog niet klaar want daar was de eerste nederlaag, Voor de 2^e bekerwedstrijd kwam de tegenstander niet opdagen.

De eerste competitiewedstrijden waren we duidelijk nog niet aan elkaar gewend want deze verliepen moeizaam. Na een nederlaag thuis tegen Leonidas en een gelijkspel uit tegen Voorne kwam de eerste overwinning. Thuis tegen SHO werd het 6-1 en kwam er ook wat rust in de groep.

Jan van Leeuwen kwam de staf versterken voor het papier werk.

Na een goede oefenwedstrijd tegen EMMA 3-3 werd de uitwedstrijd tegen Simonshaven niet alleen met 4-3 verloren maar kregen we ook 4 gele kaarten mee naar huis. Een domper van jewelste, 4x code 08, oftewel blijven ouwehoeren tegen de scheids dan krijg je ze vanzelf.

Toch pakten we de boel weer op en met 2 winstpartijen en geen enkele gele kaart werd de stemming toch weer positiever.

Elke week was het weer een verassing wie we van het 1^e meekregen en of iedereen op zaterdag op tijd aanwezig was.

Want het was een sport om op het laatste moment binnen te komen en dan gaat het wel eens fout en zit je ineens op de bank in plaats van een basisplaats, dit gebeurde zelfs 1^e elftalspelers.

Er waren verschillende spelers het niet eens met deze regel maar afspraak is afspraak.

Jeffery Wijgers kon zich niet vinden in deze regel en ging naar een ander elftal, wat wel jammer was want we raakten wel een spits kwijt.

Ook Vincent van Geel raakten we kwijt echter deze kreeg last van zijn knie en werd zelfs daaraan geopereerd, jammer genoeg kreeg hij het ook druk op zijn werk en ook hij verliet de spelersgroep.

Het ging ondanks dit verlies steeds beter lopen want van de 5 wedstrijden wonnen we er toch 4 en langzaam klommen we hoger op de ranglijst en begonnen we zelfs te denken aan een periode kampioenschap.

Echter de uitwedstrijd tegen Leonidas was een regelrechte ramp, met een groot aantal geleende spelers en op de bank 2^e jaars  B spelers werd op een knullige manier verloren.

Gelukkig was daar de winterstop en konden we de wonden likken en de groep weer op de rails proberen te krijgen.

Dat lukte aardig vooral met het trainingskamp op de Kempervennen werd de sfeer binnen de groep weer op orde gebracht. De huisjes vonden het wat minder maar uiteindelijk was alles weer opgeruimd en konden de sleutels weer ingeleverd worden.

De eerste vriendschappelijke wedstrijd tegen Heinenoord werd wel verloren maar er  werd een goede wedstrijd neergezet. Ook tegen Zwaluwe Vlaardingen werd een puike wedstrijd gespeeld, we verloren met 2-1 maar wel van een 1^e klasser. Wat we ook verloren was onze medische tas, ergens in de winterstop hield deze het voor gezien en verdween met de noorderzon.

Na een moeizame uitwinst op SHO uit werd thuis in een vlijmscherpe wedstrijd van Voorne gewonnen.

Ron van Leeuwen slechts geel kreeg waar iedereen rood verwachte. Dat maakte op Ron geen indruk hij schoffelde gewoon door. Uit voorzorg werd hij toch gewisseld en kreeg Vincent nog wat speelminuten. Of Ron nog een praatje gemaakt heeft met de scheids weten we niet maar zijn kaart kwam niet eens op het formulier.

Iedereen keek na afloop elkaar eens aan en die blikken zeiden genoeg, we kunnen het wel en we zullen het laten zien ook. Vanaf dat moment werd de ranglijst strak in de gaten gehouden, de 2^e periode kon nog en ook de 3^e, en als we die laatste zouden pakken dan zat er misschien ook nog wel een kampioenschap in.

De ene winstpartij volgde op de ander en elke keer de nul gehouden, concurrenten verspeelden punten en we liepen steeds verder in. De uitwedstrijd tegen Strijen liet te wensen over en in de stromende regen kwamen we in de eerste helft niet verder dan een magere 0-1, of het kwam door onze vaste toeschouwer, Dik Tuk die ondanks de regen samen met zijn vrouw langs de kant stond zullen we nooit weten maar we kwamen als een speer uit de startblokken en binnen no time stond het 0-3

Jammer was wel dat in die periode Jan van Leeuwen er mee stopte, een ogenschijnlijk klein probleempje liep hoog op, met als gevolg dat hij zich terugtrok uit de begeleiding.

De beslissende wedstrijd voor de 2^e periode werd ook gewonnen van Simonshaven maar de concurrentie morste geen punten en op doelsaldo ging deze naar Leonidas.

De volgende 2 wedstrijden werden gewonnen en de concurrenten Voorne en Leonidas morsten punten. Wij hebben geen wedstrijden in te halen met Pasen maar Voorne en Leonidas wel, en weer morsten ze punten en wel zoveel dat de rekenmeesters overuren maakte en tot de slotsom kwamen dat als we uit tegen NBSVV punten zouden pakken we dan al kampioen zouden kunnen worden. Voorbereidingen werden getroffen want je weet nooit maar je moet het wel doen.

Eindelijk op pad en alles drie keer nagekeken, ja we hebben alles bij ons en iedereen is er.

Tijdens de warmingup werd het al duidelijk er was veel publiek meegereisd, en er ging zelfs al een vuurpijl de lucht in.

Net voor de aftrap werd Dik Tuk het shirt met no 12 overhandigd door de vrouw van de trainer en de vriendin van Arjan die het shirt dat hij het hele seizoen had gedragen had afgestaan. Dit als dank voor zijn steun aan het 2^e zowel door zijn aanwezigheid bij wedstrijden en zijn positieve commentaar via de mail en de weekbrief.

Eindelijk het begin signaal, de spanning was ven de gezichten af te lezen en had zijn weerslag op het spel. De tegenstander had maar een doel voor ogen en wel zo lang mogelijk de nul houden. De eerste helft was rommelig en onnodig hard en met sombere gezichten gingen we de kleedkamer weer in. Tijdens de preek van Ron ging de deur open en kreeg hij een briefje toegestopt, Voorne stond achter tegen Strijen, een last viel van sommige spelers af en als herboren gingen ze het veld weer in. Randy frommelde de bal om de keeper 0-1 en dat was een ontlading. Nu vasthouden en uitspelen, maar toen Jeroen de 0-2 maakte waren ze bijna niet te houden. En toen het eindsignaal klonk werd er lekker feestgevierd en kwam er zelfs een kampioensschaal te voorschijn.

Voor iedereen die er bij was nog onze hartelijke dank voor jullie steun die dag.

Onze dank ook nog voor NBSVV die het voor elkaar had geregen om het team dat na ons de kleedkamer moest gebruiken ergens anders had ondergebracht.

Toen als een speer omkleden en opruimen want om kwart over drie zouden we gehuldigd worden in de rust van het 1^e.

Onderweg Italiaanse taferelen met toeterende auto’s, spelers die uit de ramen hangen en naar iedereen die ze tegen komen zwaaien en gillen “KAMPIOENEN” “KAMPIOENEN”.

Wat denk je, parkeerplaats vol en het is al 10 over 3. Toch alle auto’s geparkeerd gekregen, vraag niet hoe en waar maar we staan aan de poort als het rust signaal klinkt en kunnen in 1 keer door naar het terras waar de nodige flessen champagne worden geleegd en we het veld op gaan. Door opperstalmeester Harry Willemstijn worden we in het zonnetje gezet en voor iedereen bloemen het kan niet op.

De champagne aandelen gingen die middag fors omhoog want een fles of 6 uit bij NBSVV en nu weer een stuk op 5 flessen.

Gauw alle flessen weg voor de 2^e helft begint en kunnen we eindelijk gaan genieten.

En dat hebben we gedaan tot een uur of half negen de laatsten de kantine verlieten om even naar huis te gaan om te eten en schone kleren aan te trekken want om 22.00 gaat het grote feest beginnen in Buffels.

Hier ging de kampioensschaal weer in de rondte en Ron liet iedereen die hij tegenkwam er kennis mee maken. Een prachtig feest met veel polonaises en kampioenskreten, voor de organisatie alle complimenten.

Om half vier vond ik het welletjes en ben ik het feestgedruis ontsnapt en lekker naar huis gefietst.

En dan nog die laatste wedstrijd, moet het nu echt? Ja het moet want Paul en Harry willen de nul houden en de 3^e periode afsluiten met nul doelpunten tegen. Tot de rust gaat het goed en staan we met 3-0 voor , bij 4-0 gunt Ron de wissels ook speeltijd maar dan gaat het fout, in korte tijd 2 doelpunten tegen. Gelukkig maken we er zelf ook nog 1 en de tegenstander ook een, en met een 5-3 overwinning sluiten we het seizoen af.

Voor de statistieken

Topscoorders

Arjan Lankhuizen 21, Randy de Man 17 en Jeroen van Rotterdam 10 stuks.

In totaal 22 gele kaarten en niet 1 rode of schorsingen, inclusief de gele kaart van Ron v L.

Gedurende het seizoen gebruik gemaakt van wel 30 spelers.

Iedereen die meegewerkt heeft aan dit succes, al was het maar als wisselspeler op de bank of de thee in de rust onze hartelijke dank.

En nu, rustig nagenieten en langzaam gaan beginnen aan het volgende seizoen.